EC jest alternatywą dla pieluch, a tradycyjny trening nocnikowy staje się zbędny, ponieważ odzwyczajanie dziecka od pieluch nie jest konieczne. Jeśliz decydujesz się na wychowanie bezpieluchowe u twojego dziecka nigdy nie zostanie zaburzony naturalny rytm wypróżnień i w przyszłości (moment tradycyjnego treningu nocnikowego) nie będzie konieczne uświadamianie mu zachodzących w jego organizmie procesów. W czasie tradycyjnego treningu nocniczkowego dzieci uczą się powstrzymywania, podczas gdy w EC główny "nacisk" w kwestii kontroli mięśni zwierających kładziony jest raczej na luzowanie/ zwalnienie. Dzieci, które przechodzą konwencjonalny trening nocnikowy dopiero później uczą się rozluźniania mięśni i robienia siusiu, nawet gdy ich pęcherz nie jest jeszcze całkiem pełny.

Na pewno nie raz słyszałaś podobną historię:

Przed dłuższą podróżą mama pyta dzieci: "Czy chcecie skorzystać z toalety? Czeka nas długa podróż". Dzieci zwykle odpowiadają z pełnym przekonaniem: "Nie, mamusiu, nie chcemy". Dziesięć minut po rozpoczęciu podróży daje się słyszeć: "Mamuuusiuuu, ja muszę siusiu"! ....
To właśnie w tym momencie dał o sobie znać pęcherz. I z własnego doświadczenia wiem, jak sytuacja w tym względzie może się zmienić dosłownie z minuty na minutę. Nagła potrzeba opróżnienia pęcherza staje się nieodparta i nic tu nie pomoże.

Dziecko wychowane metodą bezpieluchową w tej sytuacji poszłoby, tak na wszelki wypadek, do toalety i zrobiłoby siusiu, ponieważ jest ono przyzwyczajone do rozluźnienia zwieraczy.

Twoje dziecko od urodzenia gotowe jest do przebywania bez pieluchy i do komunikowania ci swoich potrzeb naturalnych związanych z wypróżnianiem się.

Poniższe porównanie pochodzi z książki Ingrid Bauer "Es geht auch ohne Windeln".

W pojęciu tradycyjnego treningu nocnikowego dzieci są czyste, jeżeli:

• uświadamiają sobie, że muszą zrobić siusiu lub kupę i werbalnie informują o tym swoich opiekunów
• rozumieją związek pomiędzy suchymi majtkami i użyciem nocnika
• informują opiekuna, że mają mokrą lub brudną pieluszkę
• potrafią samodzielnie zdjąć i założyć spodnie
• potrafią zrozumieć proste polecenie w stylu "a teraz usiądź na nocniku"
• potrafią mówić proste słowa
• naśladują zabiegi pielęgnacyjne innych ludzi
• dają znak, jeśli muszą zrobić kupkę
• poprzez mówienie "nie" podkreślają swoją samodzielność
• potrafią chodzić i samodzielnie siedzieć na nocniku
• umieszczają przedmioty na swoim miejscu
• preferują czystą pieluszkę
• pozostają suche przynajmniej przez 3 godziny i budzą się w nocy, jeśli pieluszka jest mokra
• chcą zadowolić mamę.

W przypadku EC dzieci:

• są świadome momentu wypróżniania się i sygnalizują to poprzez dźwięki i język ciała.
• szybciej uczą się zależności pomiędzy chęcią wypróżnienia się i nocnikiem
• potrzeby sygnalizują przed momentem wypróżnienia, tak że pieluszka, czy spodnie bardzo często pozostają suche.
• otrzymują twoją pomoc przy zdejmowaniu i zakładaniu spodni, aż same się tego nauczą
• rozumieją twoje sygnały (postawa, słowa i dźwięki kluczowe, znak dany ręką)
• na początku komunikują się niewerbalnie
• rozwijają własne rytuały dotyczące pielęgnacji ciała
• z reguły sygnalizują potrzebę zrobienia kupki
• w drodze do samodzielności współpracują z tobą bardzo ściśle
• przynajmniej do momentu kiedy potrafią samodzielnie chodzić i siedzieć są noszone i wysadzane przez co tworzy się bardzo bliska więź cielesna
• od początku uczą się, gdzie jest miejsce ich odchodów
• od urodzenia preferują czyste ubranie (zgłaszają chęć przebrania, jeśli ubranie zostanie zamoczone lub ubrudzone)
• zwykle budzą się w nocy, aby zrobić siusiu